Gaur egun, “kolapsoa” hitza gero eta gehiago entzuten dugu. Sistema ekonomikoaren kolapsoa, klima larrialdia, zaintza-sistemaren gainbehera… Badirudi amaiera baten atarian bizi garela etengabe. Baina… zer gertatzen da kolapsoa bera ere produktu bihurtzen denean? Publizitate agentzia batean kokatzen gaitu Kolapsoa antzezlanak. Edozer saltzeko gai diren hiru langile, behar ez dena ere bai. Brainstorming amaigabeetan murgilduta, ideiak sortzen, erritmoari jarraitzen, beti pixka bat azkarrago, beti pixka bat lehenago. Harik eta bezero batek huts egiten dien arte. Eta orduan, erabaki erradikala hartzen dute: produktu hori boikoteatzea. Are gehiago, deshazkundea saltzea. Jendeari… ez erosteko esatea. Baina sistemak ez du hain erraz uzten. Jon Ander Urrestiren testu eta ekoizpenarekin, Matxalen de Pedroren zuzendaritzapean, umorea, absurdoa eta satira uztartzen dituen proposamena da Kolapsoa. Fikzio infinitu baten barruan bizi garela dio, eta agian apokalipsia lehen lerrotik ikusiko ez dugula… baina haren absurdoaz barre egiteko aukera badugula.
Deksragatu hemen.
